گاهی اوقات افراد شهادت رو با مرگ اشتباه می گیرن فکر می کنن میدون رفتن آسونه و شهید شدن یه لحظه است که گلوله ای شلیک می شه و چند صدم ثانیه بعد به یه نفر می خوره و ملکوتی می شه یا جنگ یه بازیه رایانه ی...
درک ما از جنگ اینه سال به سال هم درکمون پایین تر می یاد البته من اینو از چشم شهدا می بینم انگاری لذت درک این موضوع اونقدر زیاد بوده که نمی خواستن تو درکش با کسی شریک بشن اگه نمی رفتن و شهید نمی شدن ما چنگ رو لمس کردیم معنی شهید شدن رو هم خوب می فهمیدیم از قدیم گفتن شنیدن کی بود مانند دیدن.
اگه به نفر بگی فلانی باباش شهید شده می گه ااا خوش به حالش دانشگاه دولتی رو شاخشه یا یادش به بنیاد شهید می یوفته کمتر کسی یادش به باباش می یوفته این که چه نعمتی کنارشه و اون بنده خدا...
کاش این سوال منو یه فرزند شهید جواب بده تو دانشگاه اضافه بر مدرک دانشگاهی بابا هم می دن؟ یا لذت هم صحبتی و بازی های کودکانه رو تو کدوم واحد عملی تجربه می کننین ؟

در یکی از ملاقاتهایی که حضرت امام (ره) با خانواده ی شهدا داشتند ، فرزند شهیدی 3-4 ساله را برای تبریک خدمت حضرت امام آوردند کودک در آغوش ایشان با حالتی معصومانه پرسید: " آقا امام زمان کی می آید؟" حضرت امام که از پرسش کودک تعجب کرده بود ، علت این سوال را از همراهان کودک جویا شد. دایی کودک گفت: بارها شده است که این کودک از مادر خود می پرسد: پدرم کی می آید؟ و مادرش هم در پاسخ می گوید: آن روزی که امام زمان (عج) بیاید پدر هم همراه امام زمان(عج) خواهد آمد.

زندگی زیباست، اما شهادت از آن زیباتر است؛ سلامت تن زیباست، اما پرنده‌ی عشق، تن را قفسی می‌بیند که در باغ نهاده باشند.

و مگر نه آنکه گردن‌ها را باریک آفریده‌اند، تا در مقتل کربلای عشق ، آسانتر بریده شوند.

و مگر نه آن‌که از پسر آدم، عهدی ازلی ستانده‌اند که حسین را از سر خویش، بیشتر دوست داشته باشد.

و مگر نه آن‌که خانه تن، راه فرسودگی می‌پیماید تا خانه روح، آباد شود.

و مگر این عاشق بی‌قرار را بر این سفینه سرگردان آسمانی، که کره‌ی زمین باشد، برای ماندن در اصطبل خواب و خور آفریده‌اند.

و مگر از درون این خاک، اگر نردبانی به آسمان نباشد، جز کرم‌هایی فربه و تن‌پرور برمی‌آید.

ای شهید ، ای آن‌که بر کرانه‌ی ازلی و ابدی وجود بر نشسته‌ای، دستی برار و ما قبرستان نشینان عادات سخیف را نیز، از این منجلاب بیرون کش".

از مسئولین زرقانمون میخوام که یه فکری بکنند و زودتر بارگاه شهدا رو درست کنند...

سعادت را آنها بردند که آن چیزی را که خدا به آنها داده بود تقدیم کردند و ما عقب مانده آنها هستیم.

رحمت خداوند بر همه شهیدان و رضوان و مغفرت حق بر ارواح مطهرشان که جوار قرب او را برگزیدند و سرافراز و مشتاق به سوی جایگاه مخصوصشان در پیشگاه رب خویش شتافتند.

شهدا شمع محفل دوستانند، شهدا در قهقهه مستانه شان و در شادی وصولشان "عند ربهم یرزقون" اند و از نفوس مطمئنه ای هستند که مورد خطاب "فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی" پروردگارند.

شهادت بالاترین پاداش و مزد جهاد فی سبیل الله است.